Imela

imela-izgled imela-opis imela-upotreba

Opis
Mali, vrlo razgranat, uvijek zelen grmić visine do 1 metar koji kao poluparazit živi na raznom bjelogoričnom i crnogoričnom drveću. Stabljika je zeleno žućkasta drvenasta obla i dihotomski se grana. Listovi su debeli, kožasti zeleno žućkasti sjedeći, po obodu cijeli i imaju 3 do 5 nerava. Ima odvojene muške i ženske cvijetove . Plod je bijela , okrugla, sočna, prozirna bobica puna ljepljive mase. Biljka cvijeta od marta do maja a plodi od avgusta do novembra. List i mlada grana rjeđe cijela biljka. Kod nas je običaj da se bere zimi, a u Francuskoj od avgusta do septembra. Ko nas se imela malo koristi.
Ljekovita svojstva
Alkaloid, viskotoksini, inozitoli flavonski heterozidi, vosak, sluz, holin, i drugi sastojci. Premda je imela mnogo istraživana ipak joj hemijski sastav nije dovoljno poznat. Primjećeno je da hemijski sastav i ljekovitost zavise od drveta domaćina na kome imela živi. Tako je utvrđeno da je imela sa jabuke i jele otrovnija od one sa topole. Imela dobro djeluje protiv visokog krvnog pritiska i arterioskleroze ali je jakog i neujednačenog dejstva pa se smije upotrebljavati samo pod nadzorom ljekara.
Narodna imena
amelje, veska, visk, višće, mela, melina, melje, omela, hmelina.